Enn er verið að hringja inn og leita að bönkum og verslunum, ég er farin að halda að fólk sé ekki með common sense.
Mig langar heim svo ég geti farið að mála svefnherbergið, ég er að verða pirruð á að hafa málningardollurnar á gólfinu og ekkert gerist. Grunar samt að ég máli sem minnst þar sem ég er svo endalaust mikil brussa að ég held að Unnar þori ekki að leifa mér að ganga lausri með málningarpensil í hönd. Gæti endað með því að við þyrftum að mála alla íbúðina.