Oj er þreytt og pirruð og er ekki að nenna að vera að vinna.
Svaf geðveikt illa í nótt alltaf að vakna og endalaus pirringur sem því fylgir.
Oj og þegar ég kom fram í morgun blöstu bara við mér fjaðrir um allt gólf, eftir að hafa sópað þeim upp fór ég að leita að hræinu en hmm enginn fugl sýnilegur.
Svo var ég inni í svefherbergi að lesa þegar ég heyri köttinn koma inn og svo voru bara brjáluð læti frammi. Ég er svo mikil veimiltýta að ég sendi Unnar fram til að gá hvað væri i gangi og haldiði að kattarkvikindið sé ekki enn með helv... fuglinn. Eftir að hafa hent kettinum út ætlaði hann að fara að taka fuglinn, en nei þá er hann bara enn lifandi, greyið litla og kötturinn greinilega búinn að vera að leika sér að honum í dágóðan tíma.
Oj bara þoli ekki eitthvað svona. Mér er alveg skelfilega illa við fugla en fæ alveg sting í hjartað þegar ég sé þá í kjaftinum á köttum, þeir eru svo litlir og bjargarlausir greyin.
Sókrates datt alveg niður um nokkur sæti eftir þetta, skil ekki hvað hann er að taka upp á þessari vitleysu núna. Hefur aldrei komið inn með neitt nema í mesta lagi laufblöð og rusl sem hann leikur sér að. Oj nú er ég að búast við þessu inn á hverjum degi umm gaman gaman.